توسعه روزافزون مناطق شهری، گسترش بی رویه جمعیت، افزایش مصرف مواد دارای پس ماند تجزیه ناپذیر و بسیاری دیگر از دست آوردهای زندگی ماشینی باعث گشته اند یکی از دغدغه های اساسی در مدیریت محیط زیست شهری در راستای اهداف زیست محیطی، مکانیابی محل مناسب جهت دفع و معدوم سازی این مواد باشد. یکی از بهترین راه حل ها برای حل مساله مذکور، استفاده از سیستم های اطلاعات جغرافیایی می باشد. امروزه سیستم های اطلاعات جغرافیایی، به طور گسترده قابلیت بکارگیری در برنامه ریزیهای زیست محیطی و مسایل مهندسی را دارا می باشد. در این تحقیق ضمن استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست از لایه های متعدد اطلاعاتی نظیر نقشه شیب منطقه، نقشه کاربری اراضی، و ... برای مکانیکی محل دفن پسماند شهر تبریز استفاده شده است که پس از استخراج لایه های اطلاعاتی مختلف، این نقشه ها به صورت لایه های قابل استفاده در محیط GIS با استفاده از دو روش بولین و فازی در جهت عملیات مکانیابی بکار گرفته شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که شرائط اعمال شده در روش بولین، از عدم اطمینان کمتری برخوردار میباشند و با توجه به محدودیتهای قطعی که در آن اعمال می شود، مناطق مکانیابی شده نسبت به روش های مبتنی بر منطق فازی، دارای پارامتر کمتری میباشند اما در بررسی دو روش فازی اعمال شده در این تحقیق (OWA وWLC ) مشخص گردید که روش WLC علیرغم سادگی آن، دارای معایبی می باشد. در حالی که الگوریتم OWA با استفاده از وزن های درجه ای این قدرت را به تصمیم گیر میدهد که عوامل مهمتری را که از نظر او مساله مکانیکی را بیشتر تحت تاثیر قرار میدهند با همان اهمیت در مساله قرار دهد و در اثر این برتری، نتیجه حاصل از مکانیابی به روش OWA دارای قدرت تفکیک بهتری میباشد.